Dżem z jabłek i kaki

Pan Cei, od którego wynajmujemy mieszkanie w Pizie, ma w swoim ogrodzie niepozornie prezentujące się drzewko kaki, które jednak, mimo lichego wyglądu, co roku obficie pokrywa się kwiatami, a potem owocami. Pan Cei nie jest w stanie sam zagospodarować wszystkich persymon, więc co roku w listopadzie zaprasza nas na zbiór i wielkodusznie obdarowuje nas ogromną ilością tych owoców. Największą frajdę ma z tego Kalabryjczyk, który przepada za kaki i zjada ich nieograniczone flosci. Ja nie należe do wielkich fanek tego owocu, ale wykorzystuję kaki do produkcji domowego dżemu. Połączenie jabłek i persymon bardzo mi odpowiada, dżem jest bardzo oryginalny w smaku. Nie wiem, czy w ktoś w Polsce będzie miał kiedykolwiek okazję wypróbować przepis, kaki nie są u nas zbyt popularne, ale jakby co, to recepturę znajdziecie poniżej. Polecam!





Składniki:

· 2 kg jabłek
· 2 kg kaki (miękkich, dojrzałych)
· 3 obrane cytryny
· 1 kg cukru
· kilka goździków (opcjonalnie)

Kaki umyć, obrać ze skórki, pokroić na cząstki. Wrzucić do dużego garnka, zasypać 0,5 kg cukru i postawić na małym ogniu (nie dodawać wody, kaki mają jej bardzo dużo w sobie i natychmiast puszczają sok!). Podgrzewać, aż kaki rozpadną się na małe kawałki, a płyn częściowo odparuje (ja gotowałam przez ok. 60 min). Jabłka obrać, usunąć gniazda nasienne i pokroić na plasterki. Cytryny pokroić na małe cząstki, pestki usunąć. Wszystko to dodać do gotujących się kaki, zasypać 25 dkg cukru, wrzucić goździki. Gotować na małym ogniu, aż jabłka zmiękną i rozpadną się na malutkie cząstki (ja trzymałam masę na ogniu przez kolejną godzinę). Zdjąć z ognia, ostudzić, a następnie zmiksować. Kontynuować gotowanie zmiksowanej masy, dodając w razie potrzeby resztę cukru czy odrobinę wody (gotowałam kolejną godzinę). Gdy dżem osiągnie odpowiednią gęstość, przełożyć go do wyparzonych słoików i dokładnie zamknąć. Pasteryzować (ja zazwyczaj dokonuję tzw. suchej pasteryzacji).



Posted in Etichette: | 13 commenti

Apple and oat loaf

... czyli chleb z płatkami owsianymi i jabłkiem. Przepis na to pieczywo pochodzi z książki "Bourke Street Bakery", ale to A.Grey przetłumaczyła go i opublikowała u siebie na blogu (zachęcam zresztą serdecznie do odwiedzin w Spiżarni, tyle tam ciekawych wypieków, że najpierw nie wiadomo, co oglądać, a potem: za który przepis się zabrać?:)). Chleb bardzo smakowity, niby taki zwykły, powszedni, ale jabłko dodaje dodatkowy aromat całości. To jedna z tych receptur, do której z pewnością będę powracać.






Składniki:

· 200 g zakwasu pszennego
· 380 g mąki pszennej
· 200 ml wody
· 10 g soli
dodatkowo:
· 70 g płatków owsianych, namoczonych w 40 ml wody (przez 5 minut)
· 185 g jabłek, obranych, pokrojonych na 1-2 cm kawałki

Wyrabianie ręczne: W dużej misce połączyć zakwas z wodą i mąką. Dobrze wymieszać łyżką do połączenia składników.Przełożyć na blat, zagniatać przez 10 minut. Przykryć i zostawić do odpoczynku na 20 minut. Następnie dodać sól i zagniatać przez 20 minut, aż ciasto stanie się gładkie i elastyczne.

Wyrabianie mikserem z hakiem: Umieścić zakwas w misce, dodać mąkę i wodę. Miksować na wolnych obrotach przez 4 minuty, następnie zwiększyć prędkość i miksować około 3 minut. Przykryć miskę i zostawić na 20 minut. Dodać sól i mieszać na wolnych obrotach przez minutę, następnie zwiększyć prędkość do średniej i miksować przez około 6 minut.

Gdy ciasto jest już dobrze wyrobione ostrożnie wmieszać jabłka i namoczone płatki. Przełożyć ciasto do naoliwionej miski , przykryć folią spożywczą i odstawić, w temperaturze pokojowej na godzinę. Następnie złożyć ciasto i znów odstawić na 1 godzinę. Po wyrośnięciu, ciasto podzielić na dwie części, z każdej uformować okrągłe bochenki, przełożyć do koszyków do wyrastania, złączeniem w górę lub do naoliwionych foremek, złączeniem w dół (ja piekłam w formie). Koszyki lub foremki z ciastem włożyć do dużych foliowych worków i umieścić w lodówce na 8-12 godzin. Przed pieczeniem, ciasto należy wyjąć z lodówki i zostawić do wyrośnięcia, na 1 do 4 godzin, w zależności od temperatury. Rozgrzać piekarnik do maksymalnej temperatury. Wyrośnięte bochenki naciąć, zredukować temperaturę do 220 st C i piec z parą przez 35, maksymalnie 40 minut.











Posted in Etichette: | 9 commenti

Olive oil bread

Przepis na ten chleb znalazłam na blogu Yummy in my Tummy, ale tak naprawdę pochodzi on z mitycznej (jak dla mnie) książki „Bourke Street Bakery” (której ciągle nie posiadam, a szkoda, wielka szkoda!). Tłumaczenia z niderlandzkiego nie są moją mocną stroną:), ale odkurzyłam swój niemiecki, poklikałam googlem i jakoś sobie poradziłam z odcyfrowaniem receptury. Potem już było z górki, przekułam słowa w czyny i upiekłam chleb:) Efekty możecie obejrzeć poniżej... Przepis polecam, warto z niego skorzystać!






Składniki:



Na zaczyn:
· 100 g mąki pszennej wysokoglutenowej
· 2,5 g soli
· ¾ łyżeczki oliwy extra vergine
· ½ łyżeczki mleka
· 70 ml wody
· 2 g świeżych drożdży



Wymieszać w misce wszystkie składniki, przykryć folią kuchenną i odstawić na 12-24 godz. (zaczyn można też wstawić do lodówki, wtedy może być on użyty później, nawet 3 dni po wymieszaniu składników).



Na chleb:
· 600 g mąki pszennej wysokoglutenowej
· 13 g świeżych drożdży
· 400 ml wody
· 20 ml oliwy extra vergine
· 20 ml mleka
· 15 g soli



Wymieszać mąkę, wodę i drożdże. Odstawić na 10 minut. Dodać oliwę, mleko i sól, wymieszać. Wyrabiać ciasto przez ok. 10 min, następnie ponownie odstawić na 10 min. Dodać zaczyn i znów wyrabiać przez ok. 10 min., aż ciasto będzie gładkie i elastyczne. Umieścić ciasto w misce wysmarowanej oliwą, przykryć folią spożywczą i odstawić w ciepłe miejsce do wyrośnięcia na ok. 1,5 godziny. W tym czasie dwukrotnie odgazować i złożyć ciasto: po 30 i po 60 min. Wyrośnięte ciasto podzielić na dwie części, uformować 2 podłużne lub owalne bochenki. Przykryć, odstawić w ciepłe miejsce do wyrośnięcia (powinno przyrosnąć o przynajmniej 2/3 wyjściowej masy). Nagrzać piekarnik do najwyższej temperatury. Skropić wnętrze piekarnika wodą, by uzyskać parę. Wsunąć bochenki, piec 30-40 min.



Posted in Etichette: | 10 commenti

Orzotto di zucca e finocchio

"Orzotto", czyli rodzaj risotta, w którym ryż zostaje zastąpiony kaszą jęczmienną (po wł.„orzo perlato”). Ja zrobiłam swoje orzotto z dynią i koprem włoskim. Pycha!






Składniki (dla 2 osób):

· ¾ szklanki kaszy jęczmiennej
· 300-350 g dyni
· 1 fenkuł
· litr rosołu
· pół szklanki białego wina
· pół cebuli
· ząbek czosnku
· 70 g masła
· kilka gałązek świeżego rozmarynu
· 2-3 łyżki startego parmezanu
· 1 łyżeczka octu balsamicznego
· oliwa
· sól i pieprz

Dynię oczyścić, pokroić w plastry, polać oliwą, posolić, popieprzyć, posypać rozmarynem. Wyłożyć na blachę, piec w piekarniku przez 15-20 min, aż dynia zmięknie. Ostudzić i zmiksować razem z cebulą, czosnkiem i octem balsamicznym. Fenkuła pokroić w drobną kostkę i smażyć na patelni na oliwie, aż stanie się lekko szklisty. Dodać masło, poczekać, aż się rozpuści, dodać kaszę jęczmienną i dobrze wymieszać. Dodać rozmaryn. Podgrzewać na małym ogniu przez 25-30 minut, dolewając stopniowo rosół (nie należy wlewać wszystkiego za jednym razem, trzeba robić to co kilka minut, obserwując parowanie płynu i jego wchłanianie przez kaszę). Gdy kasza jęczmienna będzie już miękka, dodać parmezan i wlać białe wino. Wymieszać i trzymać na ogniu przez 5 minut, aż wszystko dobrze się połączy. Na sam koniec dodać zmiksowaną dynię, wymieszać, podgrzewać przez chwilę, ewentualnie doprawić solą lub pieprzem. Gotowe orzotto wyłożyć na talerze. Można je dodatkowo posypać parmezanem i udekorować rozmarynem. Podawać gorące.




Ravioli di zucca e patate

... czyli ravioli z dynią i ziemniakami. Danie popularne w Toskanii, zwłaszcza w okolicach Prato. Przyznam się, że rzadko robię ravioli, zazwyczaj brakuje mi czasu i cierpliwości; czasem jednak udaje mi się przekonać siebie samą, że warto pocierpieć dla dobra sprawy, zakasuję więc rękawy i zabieram sie za wałkowanie, nadziewanie, lepienie... Zawyczaj przystępuję do ataku na ravioli, gdy jest jakaś specjalna okazja, np. wpadają z wizytą goście z Polski:) A że tak się ostatnio zdarzyło, to teraz mogę zaprezentować w ramach Festiwalu Dyni moje popisowe danie z dynią w roli głównej: ravioli di zucca e patate, które zbierają najwyższe noty nawet u Kalabryjczyka:)





Składniki (na 4 porcje):

Na makaron:
· 300 g mąki (najlepiej byłoby użyć farina di grano duro lub semola rimacinata)
· 3 jajka
· ewentualnie odrobina wody

Na nadzienie:
· ok. 800 g dyni
· ok. 800 g ziemniaków
· mały pęczek pietruszki
· 2-3 łyżki ricotty
· gałka muszkatołowa
· sól i pieprz
· ewentualnie bułka tarta

Uwaga: ważny jest wybór dyni i ziemniaków do tego nadzienia, dynia powinna być mało wodnista, a ziemniaki tzw. mączne.

Ponadto:
· masło
· świeża szałwia
· parmezan

Ziemniaki obrać, ugotować, ostudzić. Oczyszczony miąższ dyni pokroić na kawałki, ułożyć na blasze, polać oliwą, posolić, popieprzyć. Piec w nagrzanym piekarniku przez 15-20 min. Wyjąć, ostudzić, zmiksować. Dodać rozgniecione ziemniaki, posiekaną pietruszkę i ricottę. Wymieszać, doprawić solą, pieprzem i gałką muszkatołową. Jeśli nadzienie wydaje sie za rzadkie, można dosypać bułki tartej (ale bez przesady!).
Z mąki i jajek wyrobić ciasto na makaron (jeśli ciasto niejest dostatecznie elastyczne, można dodać odrobinę wody). Powstałe ciasto rozwałkować cienko na kilka płatów. Na połowie jednego z płatów układać kolejno w rządkach górki farszu (na jedno ravioli powinna wystarczyć jedna czubata łyżeczka farszu). Przykryć wszystko drugą, „pustą” połową ciasta, tak by powstał duży pieróg. Pozaciskać dobrze ciasto między górkami farszu, a następnie wycinać radełkiem kwadratowe ravioli. Postępować tak samo z kolejnymi płatami ciasta.
Masło rozpuścić na małym ogniu, dodać listki szałwii, smażyć przez chwilę, tak by masło przeszło smakiem zioła. Potem szałwię można usunąć z masła, albo i nie, jak kto woli (ja zostawiam).
Ravioli gotować partiami we wrzącej wodzie, przy czym uwaga: są gotowe, jak tylko wypłyną na powierzchnię, czyli po 3-4 min. Odcedzić, wyłożyć na talerze, polać gorącym masłem z szałwią, posypać startym parmezanem. Podawać natychmiast.







Posted in Etichette: , , | 8 commenti

Plumcake allo yogurt

Aromatyczne, wilgotne ciasto, z wyczuwalnym smakiem jogurtu i białej czekolady. W oryginalnym przepisie, który kiedyś dostałam od mojej dawnej „padrona di casa” we Florencji, nie było w ogóle mowy o żurawinie. Ja jednak lubię ją dodawać do tego ciasta, bo jej charakterystyczna kwaskowatość ładnie przełamuje słodycz białej czekolady. I nic to, że zazwyczaj cała żurawina z uporem osiada na dnie foremki, w ogóle mnie to nie zraża:). A ciasto jest naprawdę smaczne, idealne zwłaszcza do porannej kawy.






Składniki:

· 360 g mąki
· 250 g jogurtu naturalnego
· 150 g masła
· 200 g cukru
· 4 jajka
· 50 g posiekanej białej czekolady
· 2 łyżeczki proszku do pieczenia
· 1 cukier waniliowy
· opcjonalnie: żurawina (ok. 50 g)

Cukier utrzeć z jajkami. Dodać jogurt, rozpuszczone masło, cukier waniliowy i mąkę, dobrze wymieszać. Dodać proszek do pieczenia, kawałki czekolady i żurawinę, jeszcze raz wymieszać. Przełożyć masę do podłużnej formy. Piec w nagrzanym piekarniku przez 40-50 min. w temp. 180°C.

Posted in Etichette: | 16 commenti

Crema di patate, porri e avocado

... czyli zupa-krem z ziemniaków, porów i awokado. Przepis znalazłam w najnowszym, październikowym numerze „La Cucina del Corriere della Sera”, a ponieważ akurat miałam pod ręką jedno bardzo już dojrzałe awokado, to uznałam, że wrzucenie go do zupy będzie najlepszym sposobem na definitywne pozbycie się go z kuchni:) W recepturze dokonałam tylko jednej znaczącej zmiany, a mianowicie dodałam do wywaru sporo świeżej szałwii. Zupka wyszła pierwsza klasa, prosta, a zarazem trochę inna niż zawsze – dodatek awokado nadaje całości bardzo ciekawego posmaku. Mnie się podobało, polecam!







Składniki (na 4 porcje):

· ok. 80 dkg ziemniaków
· 4 pory
· 1 duże, dojrzałe awokado
· 10 g masła
· 100 ml śmietany (użyłam jogurtu)
· kilka gałązek zielonej pietruszki
· kilkanaście listków świeżej szałwii
· sól i pieprz

Pory oczyścić, pokroić na małe kawałki. Ziemniaki obrać, pokroić w kostkę. Awokado obrać, pokroić na małe kawałki. Masło rozpuścić w garnku na małym ogniu, wrzucić pory, smażyć przez ok. 5 minut. Dodać ziemniaki, a po 2-3 minutach wlać litr wody. Posolić, popieprzyć. Podgrzać do zagotowania, a następnie gotować przez ok. 20 min. Pod koniec gotowania dodać poszatkowaną pietruszkę i szałwię oraz awokado. Zdjąć z ognia, zmiksować. Dodać śmietanę (u mnie: jogurt), wymieszać. Jeżeli zupę podajemy gorącą, ponownie podgrzać całość na małym ogniu; jeśli zupę podajemy zimną, odstawić do ostudzenia.







Posted in Etichette: , | 13 commenti